Artikelen

Logo

Hier vindt u artikelen die niet of niet zo uitgebreid in de papieren versie van Handelingen staan
Ook het Inleidende artikel van een nummer plaatsen we hier meestal

Onder de titel en auteur(s) vindt u de introductie, met daaronder een knop om het hele artikel op uw scherm te klikken
Vanaf het vijfde artikel kunt u doorklikken naar (de artikelen op) de volgende pagina

Als u op het icoontje (met tandrad en pijltje) rechts klikt, kunt u het artikel printen, een link mailen naar iemand die u op het artikel opmerkzaam wilt maken, of een pdf-bestand van het artikel downloaden (voor het pdf-bestand moet u eerst op de leesmeer-knop onder het artikel klikken)


(Leestijd: 4 - 8 minuten)

CastilloGuerra JorgeOnze omgeving en de media zorgen ervoor dat migratiescenario’s deel uitmaken van het leven van alledag. Er is geen regio in de wereld die niet te maken heeft met het fenomeen van de menselijke mobiliteit.

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

(Leestijd: 3 - 5 minuten)

Leren in diversiteit in Klinische Pastorale Vorming

Leeuwen TheoDat onze samenleving in religieus en levensbeschouwelijk opzicht in hoog tempo is veranderd is inmiddels een bekend gegeven. Deze verandering vormt een specifieke uitdaging voor mensen werkzaam in professionele zorg- en begeleidingspraktijken op het gebied van levensbeschouwing en zingeving, als ook in het onderwijs.
Hoe leert een begeleider de ander te verstaan die put uit andere bronnen en tradities en wat betekent dat voor de praktijk? Hoe leert een docent leerlingen en studenten te verstaan en hoe leren deelnemers aan een leergemeenschap elkaar te verstaan?
Daarover gaat dit nummer van Handelingen, dat in nauwe samenwerking met de opleiders van de Klinische Pastorale Vorming is gemaakt. Dank aan Hennie Kievit, Trudy Struijs, Anneke de Vries en Wim Smeets.

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

(Leestijd: 5 - 9 minuten)

Stark CiskaNa het leiden van een viering ergens eind 2017 stond ik als gastvoorganger bij de uitgang van het gebouw om de kerkgangers zoals gebruikelijk te groeten. Veel snelle handdrukken en een enkel kort woord. Eén vrouw keek me even aan en zei, terwijl ze me de hand schudde: “Fijn dat u niet sprak over de ‘gemeenschap van de Heilige Geest’.” Zonder in te houden liep ze verder, ze wilde het kennelijk alleen even kwijt. Ik meende te weten wat ze bedoelde, al kan ik achteraf alleen mijn eigen interpretatie geven.

De term ‘gemeenschap’ kan bij slachtoffers van seksueel misbruik vervelende associaties oproepen. Wanneer in een door de voorganger uitgesproken zegen niet alleen ‘de genade van de Here Jezus Christus en de liefde van God’ maar ook de ‘gemeenschap van de Heilige Geest’1 als een zegen op de aanwezigen gelegd wordt, kan dat voelen als ongewenste intimiteit van Godswege. De Geest van God die gemeenschap met je zoekt is iets anders dan het gevoel van een beschermende tegenwoordigheid die de zegen bij velen toch ook oproept.

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

(Leestijd: 4 - 7 minuten)

Zee TheoDe wereld is doortrokken van geluid. Er zijn maar nauwelijks plekken meer waar niets kan worden gehoord. Geluid maken is een wijze van bestaan: wie leeft, maakt geluid. Wie gezien en gehoord wil worden, zorgt ervoor om voldoende geluid te produceren. Luidruchtig zijn heeft misschien wel te maken met de angst om niet mee te kunnen, er niet bij te horen of niet echt te leven. Stilte is in deze luidruchtige wereld een vreemde eend in de bijt. Ze laat niet van zich horen, wordt ook niet gemaakt, maar ontstaat. Het is tegendraads om te verlangen naar stilte.

Op velerlei manieren is het verlangen naar stilte waarneembaar. Werkgevers stellen mailvrije periodes in, mensen gaan op wifi-loze plekken op vakantie, stiltegebieden en stilteplekken worden gemarkeerd en opgezocht.
In plaatsen waar veel mensen samenkomen – vliegvelden, winkelcentra, ziekenhuizen, scholen – en ze veel geluid produceren, worden centra ingericht om stilte te laten ontstaan. Na heftige gebeurtenissen – ongeluk, schietpartij, ramp – worden stille tochten gehouden om te rouwen en te verwerken. Plaatsen van stilte als kloosters en abdijen kennen lange wachtlijsten van mensen die verlangen om in de stilte te kunnen verkeren – zij het voor even. Met het verlangen naar stilte lijken mensen met de overheersende drang tot luidruchtigheid te willen breken, of op z’n minst er iets tegenover te willen zetten.

Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn